POMÓŻMY SOBIE NAWZAJEM

 Konsultacje i wzajemna pomoc w SPOŁECZNYCH GRUPACH WSPARCIA, 

Czy potrzebujesz pomocy w jakiejkolwiek dziedzinie życia?

A może, masz mądrość jak pomóc lub doradzić innym w jakimkolwiek życiowym obciążeniu?

Jeśli tak, ta propozycja jest dla Ciebie?

Zapoznaj się z propozycjami naszej ANKIETY, wypełń i wyśli na: bezgrze@yahoo.com

Ankieta - PDF

Ankieta -Word

Około 2000 lat temu Apostoł napisał: „Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.” (Rzymian 8:22). Czy tylko tamte pokolenia miały tego typu doświadczenia?

Nasze czasy także obciążają nas stresami  w wielu sytuacjach życiowych np: trudnościami w pracy bądź bezrobociem, relacjami z rodziną czy otoczeniem, dziwną polityką, trudną ekonomią i związaną z nią sytuacją finansową, chorobami, śmiercią bliskiej osoby, popełnianymi błędami przez nas lub innych , samotnością, emigracją, itp.

Wszystko wskazuje że życie będzie coraz trudniejsze. Zarówno teraz jak i w przyszłości będziemy potrzebowali Bożej mądrości i  pomocy.W Piśmie Świętym znajdziemy wiele przykładów ludzi przygnębionych  i obciążonych. Oto niektóre z nich:

Jakub przeżywa wielki smutek z powodu wieści o utracie syna, Józefa. Życzył sobie śmierci i nie dał się pocieszyć po jego stracie (l Mojżeszowa 37:33-35). Hiob stracił cały swój majątek,  a następnie dzieci zginęły w wypadku.   Na dodatek ciężko zachorował. Będąc w wielkiej depresji myślał, że Bóg go opuścił. Znienawidził twarde życie (Hioba 10:1; 29:2-5). Dawid popełnił wielką nieprawość. Chodził w oskarżeniu sumienia i ciężkim przygnębieniu. Stan swój opisuje w kilku Psalmach. „Gdy milczałem, schły kości moje od błagalnego wołania przez cały dzień …Siła moja zanikła” (Psalm 32:3-4)

Dziś wielu ludzi pod wpływem stresu i obciążenia żyje w różnych stadiach depresji. Częstym powodem takiego stanu są nierealne marzenia bądź przecenienie swoich sił i możliwości. Dodatkowo obciążeni negatywnym myśleniem pogrążamy się w izolacji i depresji. W takim stanie szczególnie potrzebujemy pomocy i mądrości Bożej.

Jako chrześcijanie otrzymaliśmy zadanie, aby w Imieniu Jezusa nieść zachętę i pocieszenie przygnębionym i obciążonym.

„Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg!” (Izajasza 40:1)

„Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich” (1 Tesaloniczan. 5:11)

Biblia zapewnia nas o pociesze i trosce Bożej oraz dopinguje do podobnej postawy wobec siebie.

„Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, który pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza.” (2 Koryntian 1:3-4)

Jakże aktualne są dziś Słowa Jezusa: „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie (Mateusza 11:28).

Na podstawie powyższych Słów Jezus odkrywa Boże rozwiązanie problemu stanu przepracowania, przygnębienia bądź obciążenia. Rozważmy pokrótce te słowa:

• „Pójdźcie do mnie wszyscy…”

Jak dziś przyjść do Jezusa?

Są trzy, powiązane ze sobą przyjścia  do  Jezusa.

- Pierwszym sposobem przyjścia do Jezusa jest modlitwa – czyli rozmowa  z Bogiem. Podobają mi się Psalmy. Tam autorzy „wylewają” swoje uczucia przed Bogiem. Jeśli są smutni i obciążeni szczerze wyrażają to przed Bogiem (patrz na Psalmy 13;102). Gdy otrzymują pomoc bądź pocieszenie mówią to przed Bogiem  i ludźmi (patrz na Psalmy 41; 91; 32; 73).

Jeśli potrzebują podjąć decyzje pytają  i słuchają odpowiedzi (patrz na Psalmy 32; 40; 1). Jeśli mu ufają w swoich okolicznościach, czynią swoje wyznanie (patrz  na Psalmy 23; 43).

Jeśli ludzie byli zadowoleni wyrażali to wielbieniem, dziękczynieniem i radością przed Bogiem i ludźmi (patrz na Psalmy 100; 96; itp.).

Oto Boża obietnica dla Ciebie: „Wołaj do mnie, a odpowiem ci  i oznajmię ci rzeczy wielkie i niedostępne, o których nie wiesz!” (Jeremiasza 33:3).

Aby doświadczyć tej obietnicy musisz spełnić postawiony przez Boga warunek: „Wołaj do mnie”.  

 - Drugim sposobem przyjścia do Jezusa jest wsłuchiwanie się w głos Jego Słowa zapisanego w Piśmie Świętym.

Zanim zaczniesz uważnie czytać Ewangelie o życiu Jezusa, proś  w modlitwie, żeby On otworzył Twoje duchowe uszy, abyś Go słyszał, zrozumiał i zastosował Jego Słowo. Piszę to dlatego, gdyż znam wielu ludzi, którzy potraktowali Biblię bez modlitwy, jak zwykłą książkę a dziś leży na półce, niezrozumiana. Tylko autor, Duch Święty rozumie tą Księgę. Jego zadaniem jest otworzyć duchowe zmysły na prawdziwe poznanie Jezusa (patrz Jan 16:13-15).

Pierwsze dwa sposoby przyjścia  do Jezusa czynisz osobiście.

- Trzecią Bożą mądrością przyjścia do Jezusa to społeczność (relacja) z ludźmi traktującymi poważnie Osobę i dzieło Jezusa.

Pan Jezus powiedział: „Albowiem gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich.” (Mateusza 18:20). We wcześniejszym, 19 wersecie Jezus informuje, że będzie ich wysłuchiwał, potwierdzając Swoją obecność  i  pomoc.

Obecna psychologia potwierdza potrzebę relacji międzyludzkich. Odizolowanie się obciążonego człowieka od ludzi bardziej go pogrąży.

Pan Jezus powołał nas do przebywania zarówno w osobistej więzi z Nim, jak i wspólnotowej relacji z Jego ludźmi.

Osobiście także rozwijałem się we wspólnocie chrześcijańskiej i uczestniczyłem w małych, Biblijnych grupach. W takich grupach łatwiej jest otworzyć się i znaleźć przyjazne dusze. Rozważając wspólnie Pismo Święte uzupełnialiśmy się wzajemnie w Bożej ochronnej mądrości. Słowo Boże zmienia pozytywnie myślenie i nastawienie do życia. Daje optymizm, oparcie i pewność Bożego prowadzenia tu i na wieki z Nim.

Dobrze jest znaleźć społeczność chrześcijańską, żyjącą  w osobistej więzi z Chrystusem i być jej żywym uczestnikiem.

• „…którzy jesteście spracowani  i obciążeni…”

Patrząc obiektywnie chyba wszyscy jesteśmy czymś obciążeni bądź spracowani a przez to przegnieceni lub przygnębieni.

Czy słowa te są zaproszeniem dla Ciebie? Jeśli tak, zastosuj szczerze zapisane wcześniej trzy sposoby przyjścia do Jezusa. Tylko wtedy doświadczysz spełnienia prawdziwości obietnicy Jezusa:

•  „…Ja wam dam ukojenie…”

Ukojenie jest stanem uspokojenia, uciszenia, pokoju, świadomości bezpieczeństwa  życia  w  Bogu.

Tą błogość przeżywa Psalmista:

„Zaiste, uciszyłem i uspokoiłem mą duszę; Jak dziecię odstawione od piersi u swej matki, Tak we mnie spokojna jest dusza moja.” (Psalm 131:2).

Stanu pokoju „z góry” doświadczali  i doświadczają ludzie wiary: „ A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych   w  Chrystusie  Jezusie”  (Filipian 4: 7).

Taki stan obiecał Jezus tym którzy  polegają na Nim:

„To powiedziałem wam, abyście we mnie pokój mieli. Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat.” (Jana 16:33).

„Pokój zostawiam wam, mój pokój daję wam; nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze i niech się nie lęka.” (Jana 14:27).

Zauważ, że pokoju o którym mówi Jezus nie wytworzymy sami w sobie, ani nie stworzą go zewnętrzne warunki społeczne. Pokój ten jest Jego darem, niezależnym od zewnętrznych okoliczności.

W Nim uspokoisz swoje serce i obciążony umysł.

 W zachęcie dla Ciebie:

Misjonarz Grzegorz Bezubik Tel.  416 871 6455

Polski Kościół Chrześcijański

w Mississauga ON

Nabożeństwa Niedzielne godz. 11:00am Stephen Lewis Secondary School
3675 Thomas St

(na zachód od Winston Churchill Blvd; przy Thomas St i Tenth Line W)

www.PolskaMisja.com

polskamisja@missionpolonia.com

Żyjemy w świecie który w ostatnich latach doszedł do niesamowitej nauki i techniki we wszelkich dziedzinach życia. Według organizacji International Data Base Gateway (www.census.gov) w r. 1950 było ponad 2,5 miliarda ludności a w roku 2010 jest już nas ponad 6,8 miliarda. Wraz z ilością ludzi i zwiększoną edukacją  idzie rozwój intelektualny, naukowy i techniczny. Mocnym czynnikiem rozwoju jest komunikacja w dostępie i przepływie informacji światowej wiedzy. Ludzkość przez pokolenia rozwijała naukę i technikę. Dzisiaj przeogromna kadra wykształconych ludzi na świecie intensywnie pomnaża rozwój, sumując, odkrywając               i zastosowując wiedzę innych i swoją. I dlatego mamy bum naukowo – techniczny. Obecnie ogromna część cywilizowanej ludzkości nie wyobraża sobie świata bez telefonu komórkowego, komputera, internetu i innych „zabawek” technicznych.

Można śmiało stwierdzić że jesteśmy pokoleniem technicznym.

Czy jednak potęp cywilizacji idzie w parze z rozwojem duchowym chrześcijańskiego życia. Myślę że wielu jest zadowolonych, a może nawet dumnych ze swojej chrześcijańskiej religii.

Celem tego rozważenia jest przyjrzenie się początkom chrześcijaństwa i poszukiwanie rozwoju poznania i doświadczania zjawisk towarzyszących Jezusowi Chrystusowi i Jego pierwszym naśladowcom.

Wydaje się że każdy z nas czytał Ewangelie, Dzieje Apostolskie. Co możemy zaobserwować w opisach naocznych świadków tych wydarzeń. Rozpoczęła się Nowa Era.

Przez wieki były zapowiadane proroctwo o przyjściu Chrystusa. I wreszcie,                             narodził się, w odpowiednim Bożym czasie.

Nazwano go Jezusem Chrystusem. Poczęty został przez ingerencję Boga w łonie prostej, otwartej młodej, wiejskiej dziewczyny.  Jego życie było inne niż przeciętnych ludzi. W Nim był Duch Boga. Towarzyszyła Jemu wiedza, mądrość i nadnaturalna moc. Pierwszy cud ujawnił czyniąc ze zwykłej wody dużo wybornego wina. Cała przyroda była mu posłuszna. Na Jego   Słowo wzburzone morze uspokajało się, a gwałtowny wiatr przestał wiać. Sami, powołani przez niego uczniowie byli zaszokowani, pytając: „Kim On jest że nawet wiatr i morze  jest mu posłuszne”. Zrozumieli, jest przecież Stworzycielem tego wszystkiego. Dlatego Jego dzieło stworzenia było mu posłuszne. Jedynie człowiek, obdarzony przez Niego wolną wolą miał prawo pójść za Nim lub Go zignorować. Na Jego Słowo, z ludzi opętanych demony uciekały w popłochu. Każdy schorowany, przez wiarę w Niego został całkowicie uzdrowiony. Więcej, z martwych wskrzeszał.  Potrafił nakarmić  mnóstwo ludzi  paroma małymi chlebkami i pojedynczymi rybkami.

Zadziwiał tym ówczesną okoliczną ludność. Ogłaszał Królestwo Niebios – Boże.

I rzeczywiście towarzyszyła Jemu moc, władza i autorytet tego Królestwa.

Zaprosił pierwszych uczniów do swego Królestwa. Byli to głównie prości ludzie.

Opornie się uczyli, a On w nich inwestował, mając nadzieje że coś z nich wyrośnie. Kilka razy zapowiadał swoją męczeńską śmierć zdradę ucznia, zaparcie się innego a pozostałych ucieczkę. Zapowiedział też, że po trzech dniach zmartwychwstanie. Zadziwiające, skąd to wiedział?

Obiecał też swoim uczniom, że po Jego śmierci i zmartwychwstaniu zostaną wypełnieni Duchem Boga, zwanym też Pocieszycielem, Duchem Prawdy, Duchem Świętym, Jego Duchem. Zapowiedział im też że świat i religijni nie tylko będą o nich plotkować, obrażać, mówić paszkwile ale i w imieniu boga więzić i zabijać. Cokolwiek powiedział zawsze to się stało. Po swoim zmartwychwstaniu widziało Go ponad 500 osób. W tym czasie nadal zachęcał swoich uczniów i przekazywał powołanym swoje polecenia. Aż po 40 dniach, na ich oczach został uniesiony do nieba. Zostawił ich na ziemi, aby byli Jego przedstawicielami. Więcej, wszedł w nich Swoim Duchem i dal im Swoją moc.

Dzieje Apostolskie opisują Jego w nich. Przez nich powoływał nowych naśladowców, doświadczających Jego Ducha w sobie.

Nosiciele życia Jezusa, wyraźnie odróżniali się od innych, nawet religijnych ludzi. Nie od razu stawali się dojrzałymi przedstawicielami Tego, którego mieli w sobie. Słuchali starszych, rozwiniętych duchowo współbraci. Uczyli się od nich o Jezusie i jego możliwościach. I tak dorastali do współsłużby. Inaczej mówiąc, rozwijali się w uczniostwie, poznając Jego i to co powiedział. To były super seminaria. Poznawali nowe zasady duchowego życia. Wiedzieli, że będzie najlepiej dla nich gdy Jego Słowo potraktują poważnie. Więc wielu z nich ufało i brało na serio Jego obietnice.

Rozmawiali z Nim ze świadomością że ich słyszy i widzi. Więcej, nie tylko mówili do Niego ale słuchali i odbierali Jego wskazówki jak żyć i co robić.

Przez nich czynił to co wcześniej dokonywał osobiście na ziemi. Teraz był w różnych miejscach tego świata, tam gdzie przebywali jego przedstawiciele.

A oni ogłaszali władcę Królestwa Bożego, Jedynego właściwego Pana i Jedynego możliwego ratownika ludzkości. Występowali w Jego Imieniu, a za tym szedł Jego autorytet i nadprzyrodzona Boża moc. Jakże mogło być inaczej skoro Jezus był w nich. Przedstawiali coś więcej niż nową religię. Raczej głosili możliwość wejścia w osobistą relację z Panem Jezusem.

Nawracający doświadczali więzi osobowej z opanowującym ich życie Zbawcą. Jezus spełniał obietnice Słowa. Był w nich i wśród nich jeśli dwóch lub trzech spotkało się  z powodu Jego. On tam przebył swoim Duchem. Zachęcał, pouczał, uzupełniał, napominał, pokazywał cel i wyposażał w cudowną moc realizacji Jego dzieła. Dlatego uczniowie nie martwili się miejscem czy czasem wspólnych społeczności. Cieszyli się każdym spotkaniem w gronie Jego miłośników. A jakie niebywałe historie opowiadali. To pobudzało ich do uwielbiania i dziękowania za Jego obecność. Co za szczęściarze. Ich myśli, motywacje usta wypełnione były Słowem Jezusa. Nie przedstawiali siebie, swoich religijnych ambicji, swego doktrynalnego zrozumienia, swojej religii. Raczej uwidaczniali Jego Osobę a On był w nich  i z nimi. Oj działo się, działo.

Trzeba jednak przyznać że nie wszyscy byli dojrzali a niektórzy z nich nie posiadali w sobie życia Jezusa. Byli jak czarne owce w stadzie. Mieszali religijnie. Dobrze że żyli bezpośredni Apostołowie i uczniowie Jezusa. Mieli co robić żeby wyprostowywać drogi Pańskie. W rezultacie zapisali manuskrypty z życia i dzieła Jezusa a też z życia Jezusa w nich. I tak powstał Nowy Testament.

Wiedzieli że wróg Jezusa będzie wszystko robił aby chrześcijaństwo uczynić martwą religią, polegającą na autorytetach ludzkich,  a nie na Słowie Jezusa i Jego mocy.

Jak myślisz co posiada, a czego brakuje dzisiejszemu Kościołowi Jezusa? Czy jest                  w nim żywy Jezus, czy tylko pozostały ryty, rytuały, formuły religijne? Więcej, czy ty, jako chrześcijanin posiadasz w sobie życie  i moc Jezusa Chrystusa?

Jego Słowo stwierdza: Jeśli zaś kto nie ma

Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego. Rzymian 8:9

Oznacza to, że nie należymy do Niego i w konsekwencji, o zgrozo do jego wieczności.

Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki. Hebrajczyków 13:8

Możliwe że masz jedynie dobrą teorię lub wiedzę o Nim. Jeśli jednak nie masz Jezusa w tobie, oznacza to że praktykujesz pustą religię w martwym kościele wśród pustych rytuałów, form i formułek.

Jezus chce być ten sam i taki sam dziś w tobie   i w twoim Kościele. Pełny Swego charakteru,  cech osobowych i nadprzyrodzonego życia.

Nie wiem jak ty, ale ja jestem spragniony żywego Jezusa i doświadczania Jego prowadzenia w mocy. Zachęca mnie miedzy innymi Apostoł Paweł, pisząc List do wierzących Filipian. Nadmienię, że jest to jego jeden z ostatnich, więziennych listów, po ok. 30 latach służby dla Jezusa. Przez te lata sam Jezus używał usta Pawła  do głoszenia Dobrej Nowiny o Chrystusie i Jego Królestwie. Wielu ludzi w różnych stronach świata nawracało się przez jego posługę.               Z tych ludzi organizował pierwsze kościelne wspólnoty. Ewangelizował, nauczał, wychowywał i ustanawiał starszych, tj. duszpasterzy wspólnot. Więcej, przez jego ręce Jezus uzdrawiał, a nawet z martwych wskrzeszał.  Dlatego Paweł stwierdza:

7 Ale to wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę.

8  I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę

ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa

9  i znalazł się w Nim – nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną przez wiarę w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze -

10  przez poznanie Jego…. Filipian 3

Kto z nas więcej doświadczył prowadzenia Jezusa niż Apostoł Paweł? Jednak ciągle był spragniony poznawania i doświadczania Jego Panowania. Wolał poznawać Jezusa niż zdobywać rozwój techniczny, intelektualny czy  materialny. Wszystko te rzeczy nazwał „śmiecie”. W Jezusie widział sens, cel, moc życia i wieczność.

Zdaje się, że my współcześni, rozwinięci intelektualnie i technicznie jesteśmy daleko w tyle za ludźmi Jezusa, żyjącymi  2000 lat temu. Sama wiedza o Jezusie niewiele jest przydatna. Jeśli nie ma Go w nas, nie ma też Jego doświadczenia życia.

Czy pragniesz doświadczać życia Jezusa w swoim życiu?

Mam nadzieję że rozważanie to pobudza ciebie do poświęcenia czasu by poznawać Jezusa                       i Jego Słowo. Odkrycia, w jaki sposób On chce wejść w Twoje życie i poprowadzić                             ciebie w Jego  możliwościach.

Jeśli rozważanie to pobudza Ciebie do głębszego przemyślenia własnej  religijności, dziel się z innymi lub wyraź swoją opinie dla mnie.

W zachęcie dla Ciebie:

Misjonarz Grzegorz Bezubik

Tel. 416 – 871 – 6455

Polski Kościół Chrześcijański w Mississauga, ON

Nabożeństwa Niedzielne godz. 11:00am

Stephen Lewis Secondary School; 3675 Thomas St

(na zachód od Winston Churchill Blvd; przy Thomas St i Tenth Line W)

www.PolskaMisja.com

polskamisja@missionpolonia.com

Pan Jezus i Archanioł Michał

Chyba wszyscy spotkaliśmy się z ludźmi którzy nazywają siebie Świadkowie Jehowy?

Mili, uśmiechnięci, zachęcający nas do słuchania „prawd”, które są ich mocnym przekonaniem.

Wielu z nich prawdziwie kocha Boga. Trzeba obiektywnie przyznać że są przygotowani, pracowici, oddani i wierni głoszonym przez siebie „prawdom”.

Natomiast wielu z nas nie potrafi z nimi rozmawiać, ponieważ nie umie obronić swojej wiary argumentami Pisma Świętego.

Szkoda, że tak słabo znamy Słowo swojego Boga.

Dobrze mieć postawę Psalmisty wołającego: Badaj mnie, Boże, i poznaj serce moje, Doświadcz mnie i poznaj myśli moje! I zobacz, czy nie kroczę drogą zagłady,

A prowadź mnie drogą odwieczną! Psalm 139:23-24

Kiedyś przeczytałem w czasopiśmie Świadków myśl pod tytułem „Zbadaj swoją religię”.

Myśl jest godna uwagi dla wszystkich, aby sprawdzić w co tak naprawdę wierzymy. Jakie argumenty stoją za naszą wiarą, Boskie czy ludzkie?

Między innymi, Świadkowie głoszą że Pan Jezus Chrystus jest Archaniołem Michałem.

Czy mają na tą „prawdę” wyraźne wersety w Biblii? Czy gdziekolwiek w Biblii Jezus nazwany jest Archaniołem Michałem? Gdzie Pismo Święte potwierdza, że Archanioł Michał jest tą samą osobą

co Pan Jezus Chrystus? Niestety, nie można takiego stwierdzenia znaleźć. Sami Świadkowie mają tą świadomość. Jednak  wersety odnoszące się do Archanioła Michała przypisują Panu Jezusowi.

Udowadniając to, ukazują pewne podobieństwo związane z osobą  i zadaniami Jezusa.

Pomyślmy: Szef firmy jest odpowiedzialny za całość produkcji a mistrz za wyznaczony odcinek.  Obaj będą walczyć o dobro  i sukces firmy, nosząc ciężar i odpowiedzialność za swoje zadania.

Nie są to jednak te same osoby. Podobnie jest pomiędzy Panem Jezusem i Archaniołem Michałem. Budują i walczą w tym samym Królestwie Bożym.

Więcej, Pismo Święte wyraźnie rozróżnia inność natury anielskiej (do której należy Archanioł Michał) od natury jednorodzonego Syna Bożego.

Z naturą wiąże się też pozycja i jej cele. Np. skała, roślina, zwierze, człowiek, anioł są stworzeniami o innej naturze, pozycji i przeznaczeniu.

Zapytasz: Dlaczego tak ważne jest rozróżniać osobę Pana Jezusa

i Archanioła Michała?

Dlatego, że szatan jest ojcem kłamstwa, przybiera postać anioła światłości a przez to pragnie aby ludzie czcili nieprawdę,

niewłaściwą osobę – stworzenie zamiast Stwórcę. (Ew. Jana 8:44; 2 Kor. 11:14; Rzym.  1:25)

Przez swoje kłamstwo stwierdza że Archanioł Michał umarł na drzewie krzyża, aby nas Zbawić.

Pod Imieniem Jezus wstawia inną osobę, która nie może nas Zbawić.

Szatan jest zbuntowanym aniołem, wrogiem Boga. Jego pragnieniem jest aby zwieść i pociągnąć za sobą jak największą rzeszę anielską i ludzką.

Dla Boga nic nie może uczynić, więc walczy o Jego stworzenie. Ukazując kłamstwa chce aby ludzie nie  poznali właściwą osobę, która jedynie jest kompetentna aby nas Zbawić.

Wie, że gdy ludzie będą zwracać się do niekompetentnych osób stracą wieczność z Bogiem. Tworząc religijne zamieszanie wprowadza przeciwne woli Bożej kulty stworzenia zamiast Stwórcy.

Gdy oszukani ludzie czczą stworzenie, tracą Boże ochronę  i błogosławieństwo a jednocześnie otwierając się na destrukcyjne wpływy demoniczne.

Jako chrześcijanie jesteśmy wdzięczni Bogu za wierne zastępy anielskie i za ich służbę.

Nie zabieramy godności Archaniołowi Michałowi. Jednak nie możemy postawić równości z Panem Jezusem Chrystusem. Tym bardziej że są to dwie inne osoby o innym statucie.

Przyjrzyjmy się naturze, pozycji,

zadaniom Jezusa oraz aniołów.

W Liście do Hebrajczyków w rozdziale pierwszym czytamy:

3  Ten (Syn Boży – Jezus), który jest odblaskiem Jego (Boga) chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi,

a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.

4  On (Jezus) o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię.

5  Do którego bowiem z aniołów powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, Jam Cię dziś zrodził? I znowu: Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem.

6  Skoro zaś znowu wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży!

7  Do aniołów zaś powie: Aniołów swych czyni wichrami, sługi swe płomieniami ognia.

8 Do Syna zaś (mówi Bóg Ojciec): Tron Twój, Boże na wieki wieków, berło sprawiedliwości berłem królestwa Twego.

9  Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił Cię,

Boże (Synu), Bóg Twój(Ojciec) olejkiem radości bardziej niż Twych towarzyszy.

10  Oraz (Bóg Ojciec mówi do Syna) : Tyś, Panie, na początku osadził ziemię, dziełem też rąk Twoich są niebiosa….

13  Do któregoż z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek Twoich stóp.

14  Czyż nie są oni wszyscy (aniołowie) duchami przeznaczonymi do usług, posłanymi na pomoc tym, którzy mają posiąść zbawienie?

Podkreślenia i napisy w nawiasie wstawiłem wskazując pozycje i naturę Jezusa różniącą Go

od wszystkich duchowych stworzeń anielskich.

W rozważanym fragmencie Pisma Świętego wyraźnie uwidoczniona jest natura, osobowość, dzieło

i pozycja Pana Jezusa. Widzimy inność Jezusa od całego stworzenia, jak również od stworzonych przez Niego aniołów. (Porównaj  Kol. 1:15-17)

I) Jezus jest Jednorodzonym Synem Boga.

Stwierdzenia w wersetach 4,5,6,8,10 popiera wiele innych fragmentów Biblii. (np. Ew. Jana 1:18; 3:16; 1Jana  4:9)

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Ew. Jana 3:16

Nasz Bóg Ojciec objawia naturę Jezusa, nazywając go Jednorodzonym Synem Boga.

Oznacza to że Jezus nie jest stworzeniem ale jedynym, zrodzonym bezpośrednio z Boga Ojca.

Jeśli jest zrodzony z Boga posiada Jego Boską naturę. Bóg Go zrodził jako Jedynego, Jednorodzonego.

Pomyśl, zwierzęta zradzają wg swojej natury zwierzęta, człowiek zradza człowieka. A kogo zrodził Bóg? Bóg zrodził według swojej natury, Jedynego Syna – Boga.

Jezus jest tej samej natury Boskiej co Bóg Ojciec. Nikt inny (prócz Jezusa) nie jest nazwany Jednorodzonym Synem Boga Ojca. Wszyscy aniołowie, w tym Archanioł Michał jest stworzony.

II) Jezus jest Bogiem.

Sam Bóg Ojciec zwraca się do Jezusa: Tron Twój, Boże na wieki wieków (w.8) Potwierdza

to w słowach zwracając się jako Bóg do Boga Syna: dlatego namaścił Cię, Boże, Bóg Twój…(w 9).

Bóg Ojciec zwraca się do Jezusa: Tyś, Panie, na początku osadził ziemię, dziełem też rąk Twoich są niebiosa….(10). Werset 10 cytowany jest z Psalmu 102 gdzie słowo „Tyś, Panie” oznacza „Tyś, Jahwe”. Szerzej temat ten omówię w następnym rozważaniu.

Dlaczego Bóg Ojciec nazywa Jezusa Bogiem? Patrz # I). Ponieważ tylko Jezus jest zrodzony z Boga Ojca i jest Bogiem gdyż posiada naturę Boga.

Mnóstwo fragmentów Pisma Świętego potwierdza że Jezus Chrystus jest Bogiem (sprawdź np: Ew. Jana1:1-3 i 10; 1:18; 5:18; 20:28-29; Rzym.9:5; Kolosan 1;19 i 2;9)

III) Jezus jest Stworzycielem

Ogłasza nam to werset 10 (poparty wieloma stwierdzeniami Biblii np. Ew. Jana 1:3 i 10; Kolosan 1:16-17). Jezus jest stworzycielem świata widzialnego jak i niewidzialnego, a więc aniołów

i ich hierarchii. Aniołowie – dosłownie posłańcy są służebnymi duchami Bożymi stworzonymi przez Jezusa. Są postaciami niewidzialnymi i mają swoje zadania (patrz wersety 6,7,14).

Nigdzie o Jezusie nie jest powiedziane że został stworzony, lecz zrodzony z Ojca. Również  Słowo stwierdza że Jezus  jest Stworzycielem. Będąc stworzycielem jest innej natury niż stworzenie,

niż aniołowie, a co za tym idzie, ma inną od nich pozycję (wersety 4,5,6,7-12,13-14)

IV) Jezus dokonał wyjątkowe dzieło.

W wersecie 3 czytamy: dokonawszy oczyszczenia z grzechów.

On będąc Bogiem, na czas ziemskiego bytu narodził się w ludzkim ciele i stał się człowiekiem.

Będąc Stwórcą stał się stworzeniem.

A wszystko to w celu aby wykonać Ojcowski plan ratunku ludziom skazanym na wieczne potępienie.

Dziś Duch Święty przez Boże Słowo przypomina na nam te prawdy. Istotą tej prawdy jest wspaniałość osoby i dzieła Pana Jezusa Chrystusa,

wyróżnionego od wszelkich innych stworzeń, w tym aniołów.

Ponieważ nikt z tzw. „Świętych”, wybitnych religijnych ludzi, a także aniołów nie mógł zapłacić naszego grzesznego długu przed Bogiem Ojcem.

Boża Święta sprawiedliwość stwierdza: Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, Rzymian 6:23

Oznacza to że wszyscy grzesznicy podlegają jednakowej zapłacie – śmierci.

W Biblii czytamy również, że grzesznicy podlegają także drugiej śmierci – wiecznemu oddaleniu

od oblicza Boga, wiecznej, tragicznej egzystencji. (patrz np: Apokalipsa 20:11-15 i 10; 21:8; Ew. Mat. 25:46; 2Tes.1:8-9)

Potrzeba było kogoś wyjątkowego, doskonałego i bezgrzesznego, kto mógłby wykupić nas przed należnym nam wiecznym potępieniem.

O wszystkich ludziach Bóg stwierdza jednoznacznie: Zaiste, nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by tylko dobrze czynił i nie grzeszył.Kaz. Sal. 7:20.

Gdyż wszyscy zgrzeszyli    i brak im chwały Bożej. Rzym. 3:23.

Również żaden anioł nie mógł wykupić ludzkość z grzechów.

Jedynie zrodzony z Boga Syn dokonał to wielkie dzieło wykupu potępionych przez grzech ludzi. Ponieważ tylko On będąc na ziemi był bezgrzeszny (Hebr.4:5),

dlatego mógł złożyć doskonałą ofiarę za grzesznika. Pamiętasz: zapłatą za grzech jest śmierć - tymczasem Syn Boga żywego zapłacił swoją śmiercią należną tobie i mnie karę.

Bóg Ojciec potwierdził przyjęcie tej zapłaty wzbudzając Go z martwych. Ponieważ Jezus jest Wiecznym Bogiem, Jego zapłata jest aktualna dla wszystkich pokoleń ludzkich. Jednak  zapłatę

tą trzeba przyjąć.

Np. – ktoś na Twoje konto wpłaca $1 milion. Ty jednak jesteś honorowy i nie chcesz korzystać

z Tego daru. Masz prawo przyjąć przeznaczony dla Ciebie dar lub nie. Podobnie jest z zapłatą Jezusa. Możesz przyjąć Jezusowy dar zapłaty lub polegać na sobie, osobistym staraniom czy własnej religijności.

Jeśli interesuje Ciebie w jaki sposób przyjąć dar Zbawienia, skontaktuj się ze mną lub z inną osobą Zbawioną.

Poniżej podaję niektóre strony internetowe omawiające więcej aspektów naszego tematu:

www.watchtower.org.pl/w_obronie_wiary-05.php

www.sn.org.pl/jezus_michal

www.brooklyn.org.pl/michalarchgz.htm

Jeśli rozważanie pobudziło Ciebie do myślenia lub wywołało pytania, jestem otwarty na rozmowę

z Tobą.

Grzegorz Bezubik

Tel. 416 – 871 – 6455

polskamisja@missionpolonia.com

www.PolskaMisja.com

www.PoloniazJezusem.com

Codziennie na świecie wzbiją się i lądują tysiące samolotów. Dlaczego akurat nasz, polski, z taką ilością najważniejszych dla kraju osobistości runął i ściął kwiat narodu.

„Można zadać pytanie:  Gdzie był Bóg?

Byli tam przecież ludzie niemalże wszyscy mocno religijni i sporo najwyższych przedstawicieli duchowieństwa. „Czyżby Bóg zdrzemnął się na chwilę i nie dopilnował jednego z samolotów? Czy nie zapoznał się z listą pasażerów? Czy nie wiedział, że to kwiat narodu?”*

Czy wiesz że, „Bóg daje nam poznać swoje podejście do takiego zagadnienia na przykładzie Jego postępowania z umiłowanym narodem Izraelskim? Możemy to prześledzić w księgach prorockich Biblii. Kilkakrotnie ucięty został kwiat narodu, jego najwybitniejsi przedstawiciele, uprowadzeni z ojczyzny, po części eksterminowani. Czego nie ucięła Asyria, to dociął Babilon. Podobieństwa do Katynia 1 i 2 są uderzające.”*

Dlaczego? Jak Bóg wyjaśnił to przez proroków?

„Bóg stworzył człowieka dla wspólnoty z Nim, aby człowiek odpowiedział miłością na Jego miłość. Jednak dla tamtych ludzi dwie wartości zajęły miejsce Boga: dobrobyt i kult religijny. Paradoksalnie kult religijny stał się treścią życia, zamiast sam Bóg i osobista relacja z nim. Dlatego Bóg wołał przez proroków: „co mi po mnóstwie waszych świąt?! Obrzydły mi…” Izajasz 1:11-12. Ta droga wiedzie do samozagłady.”*

Co więc robi kochający Bóg? Przemawia przez swoje Słowo. Kto go słyszy i idzie za Nim zachowuje życie, korzystając z Jego ochrony, pomocy i prowadzenia. Gdy kochany człowiek (naród) nie korzysta z Bożego, ochronnego Słowa nie może być chroniony przez Boga. Sam otwiera swoje życie na wpływy złego. Jak wiemy, szatan jest kłamcą i ojcem kłamstwa, złodziejem, niszczycielem i zabójcą ludzi. Jeśli człowiek nie ma serca do słuchania prawd Bożego Słowa, Bóg w trosce dotarcia i ratowania ludzi przed wiecznym potępieniem, dopuszcza szatana. Przemawia przez okoliczności życia, posyłając ekonomiczny kryzys, zależność od obcych kapitałów, okupację czy rozesłanie ludzi między narodami. Jak dobry ojciec pragnie dotrzeć do krnąbrnego syna tak Ojciec w niebie pragnie ocknięcia się jednostek i narodu ze wszelkiej nieprawości, kultu materialnego i religijnego. Wymienione postawy prowadzą na wieczną tragedię. Tak drastyczne działania Boga, dopuszczającego zło ma na celu dotarcia do krnąbrnych i zatwardziałych ludzi, aby weszli na właściwą, dobrą i ochronną Bożą drogę, prowadzącą do Zbawienia.

Jedną z ostatecznych posunięć Bożego przemawiania przez okoliczności jest ucięcie kwiatu prominentów narodu. Nie da się tego nie zauważyć w Piśmie Świętym.

„Skoro tak postępował z umiłowanym narodem, to jak będzie postępował z nami? Może my też jesteśmy Jego umiłowanym narodem? A więc, zamiast pomstować na oprawców lub kontrolerów lotów, potrzebujemy dobrze odczytać lekcję.”*

Nasi ojcowie w historii naszego narodu zapisali wiele trudnych wydarzeń. Chociażby tzw. Potop Szwedzki, 3 rozbiory i nasza 123 letnia niewola, wyniszczające wojny, długi okres „okupacji komunistycznej”. Wydaje się że Bóg w rezultacie krzyczał do naszego narodu:

„Musicie wiedzieć, że Bóg, Stwórca świata i wszechrzeczy, Ten, który jest Panem nieba i ziemi; nie przebywa w świątyniach budowanych przez ludzi i nie jest uzależniony od posługi rąk ludzkich, jakby czegokolwiek potrzebował; On sam bowiem obdarza wszystkich życiem; On daje oddech i wszystko co się na życie składa. On to również z jednego człowieka powołał do istnienia cały rodzaj ludzki, dając mu do zamieszkania całą powierzchnię ziemi z wyznaczeniem czasu i granic owego przebywania na ziemi, a wszystko po to, aby Go ciągle szukali i usiłowali wejść z Nim w bezpośredni kontakt. W rzeczy samej zaś jest On niedaleko od każdego z nas.” Dzieje Apostolskie 17:24-27.

Wydarzenia polskiej historii w większości zostały odczytane jako wina innych, złych, agresorów. My Polacy jesteśmy w porządku, jakoby jedyni sprawiedliwi, również i przed Bogiem. Mamy przecież najlepszą religię, dziedziczoną po ojcach.

Nie wielu zrozumiało rozpaczliwy i ostateczny głos Boży, który pragnął dotrzeć do otępiałych, oszukanych i idących na wieczne zatracenie jednostek ludzkich. Bóg ciągle wzywa do upamiętania z wszelkiej nieprawości i nawrócenia z niebiblijnych praktyk: czczenia miejsc i martwych przedmiotów, figur, obrazów, kultów człowieka i modlitw do i za zmarłych ludzi. Taka postawa zaprzecza autorytetowi woli Bożej, przekazanej w Piśmie Świętym a nadaje autorytet nauce ludzkiej, odbiera chwalę Stwórcy a przypisuje cechy boskie przedmiotom lub stworzeniu.

„Objawia się gniew Boży z nieba na wszelką bezbożność i nieprawość ludzi, którzy swoją przewrotnością dławią prawdę… Choć bowiem poznali Boga, to jednak nie oddali Mu chwały jako Bogu i nie złożyli Mu dziękczynienia, lecz w swych pomysłach utracili wszelkie rozeznanie, a ich nierozumne serce znalazło się w ciemnościach. I tak podając się za mądrych, stali się głupimi. Majestat nieprzemijającego Boga zamienili na obraz przedstawiający zniszczalnego człowieka… prawdę Bożą zamienili na kłamstwo i czcili stworzenie oraz służyli jemu, a nie Stwórcy” Rzymian 1:18 i 21-23 i 25

Podobnie jak Samarytanie pomieszaliśmy Boża prawdę z fałszem religijnym.

Kto będzie winowajcą katastrofy lotniczej? Kto ostatecznie za tym stoi? Kto otworzył furtkę złemu?

Czyżby potrzeba znowu mocnego uderzenia aby pobudziło nas to do stawiania odpowiednich pytań związanych z życiem, właściwym podejściem do Boga i Jego oferty Zbawiennej wieczności. Mój rozsądek nakazuje powrót do poznawania Boga, Jego oferty Zbawienia w dziele Jezusa i mądrości Słowa – Pisma Świętego. Tam Bóg zapowiada naszą przyszłość indywidualną, narodową, jak i przyszłość świata.

Wydarzenie tragedii samolotowej pobudziło mnie (choć nie od razu) zwrócić się do Boga: „Ojcze w niebie, wyznaję że, byłeś jako osoba na dalszy miejscu. Ważniejsze od Ciebie samego stały się dla mnie mój dobrobyt, kultura i działania religijne. Przychodzę do Ciebie w pokorze z pragnieniem głębszego poznawania Ciebie, Jezusa, jako żywego Boga. Otwieraj szerzej moje oczy na Twoje Słowo. Wiem że jesteś Dobry i tylko Ty znasz moją przyszłoś. Dziękuje że chcesz mnie ochraniać i prowadzić. Chcę abyś był dla mnie Pierwszy. Chociaż wiele nie rozumiem z tego co się dzieje, wiem, że stworzyłeś mnie do wspólnoty z Tobą. Modle się też o moich znajomych i naszych rodaków, by wrócili do Ciebie.”

Przykre jest to, że my, Polacy reagujemy głównie tylko emocjonalnie, a potem znowu wracamy do szarego życia. Czy coś z tej lekcji się nauczymy? Czy wrócimy w pokorze do Boga i słuchania Jego Słowa? Czy może potrzebujemy ponownej lekcji, typu Katyń 3?

Duszpasterz Grzegorz Bezubik

www.PolskaMisja.com

polskamisja@missionpolonia.com

Tel.  905 821  2167

*Cytaty z artykułu: Grzegorz Bednarczyk, Dlaczego Katyń 2, Bielsko-Biała 2010